Zmartwychwstanie !

1. Resurrexit, alleluja!

Zmartwychwstał, alleluja!

To radosne orędzie paschalne,

które rozległo się z mocą

tej nocy podczas Wigilii,

również w tym roku umacnia naszą nadzieję.

«Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?

Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał» (Łk 24, 5-6).

Tymi słowami Anioł dodaje otuchy niewiastom

przybyłym do grobu.

Te słowa liturgia paschalna powtarza także nam,

ludziom trzeciego tysiąclecia:

Chrystus zmartwychwstał!

Chrystus żyje pośród nas!

Odtąd Jego imię brzmi: «Żyjący»,

śmierć nad Nim nie ma już

żadnej władzy (por. Rz 6, 9).

2. Resurrexit! Ty, Odkupicielu człowieka,

powstajesz dziś z grobu zwycięski,

aby również nam,

niepokojonym przez mroki licznych zagrożeń,

ofiarować Twoje życzenie radości i pokoju.

Do Ciebie, o Chryste,

nasze życie i nasz przewodniku,

niech się zwróci każdy,

kogo dręczy pokusa zniechęcenia i rozpaczy,

aby usłyszeć przesłanie nadziei,

która nie zawodzi.

W tym dniu Twego zwycięstwa nad śmiercią,

niech ludzkość odnajdzie

w Tobie, o Panie, odwagę,

aby solidarnie stawić czoło tylu przejawom zła,

które ją dręczy.

Niech znajdzie zwłaszcza siłę,

by przeciwstawić się nieludzkiemu,

niestety coraz bardziej się szerzącemu

zjawisku terroryzmu,

który gardzi życiem i sprawia,

że w codzienność rzesz ludzi

uczciwie pracujących i pragnących pokoju

zakrada się niepokój i niepewność.

Niech Twoja mądrość oświeci ludzi dobrej woli,

którzy słusznie przeciwstawiają się tej pladze.

3. Niech działania instytucji

krajowych i międzynarodowych

przyspieszą pokonywanie obecnych trudności

i ułatwią zdążanie

ku bardziej uporządkowanej i pokojowej

organizacji świata.

Niech utwierdzą się i umocnią

działania odpowiedzialnych

za odpowiednie zaradzenie trwałym konfliktom,

znaczącym krwią niektóre regiony Afryki,

Irak i Ziemię Świętą.

O Ty, pierworodny pośród wielu braci,

spraw, aby wszyscy,

którzy uważają się za dzieci Abrahama,

odkryli na nowo braterstwo,

które ich jednoczy i nakłania,

by szukali możliwości współdziałania i pokoju.

4. Posłuchajcie wszyscy,

którym leży na sercu przyszłość człowieka!

Posłuchajcie ludzie dobrej woli!

Pokusa zemsty

niech ustąpi odwadze przebaczenia;

niech kultura życia i miłości

obróci wniwecz logikę śmierci;

niech powróci ufność,

aby dać wytchnienie narodom.

Jeżeli nasza przyszłość jest jedna,

zadaniem i obowiązkiem wszystkich

jest budować ją

z cierpliwą i przykładną dalekowzrocznością.

5. «Panie, do kogóż pójdziemy?

Ty, który pokonałeś śmierć, jedynie Ty

masz słowa życia wiecznego» (J 6, 68).

Do Ciebie zanosimy z ufnością naszą modlitwę,

prosząc o pocieszenie

dla rodzin tak licznych ofiar przemocy.

Pomóż nam niestrudzenie pracować,

aby nastał świat bardziej sprawiedliwy i solidarny,

któremu Ty dałeś początek zmartwychwstając.

W wypełnianiu tego zadania towarzyszy nam

Ta, która uwierzyła, że spełnią się słowa

powiedziane od Pana (por. Łk 1, 45).

Błogosławiona jesteś, Maryjo,

milczący świadku Paschy!

Ty, o Matko Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego,

która w godzinie cierpienia i śmierci

zachowałaś płomień nadziei,

naucz i nas,

jak pośród sprzeczności upływającego czasu

stawać się przekonującymi i radosnymi świadkami

wiecznotrwałego orędzia życia i miłości,

jakie niesie światu

zmartwychwstały Odkupiciel.

(JP II, 2004)

o Zbawieniu - część 13

Kto ma rację?

Pamiętaj! Wielu jest ludzi, którzy twierdzą, że ich wiara opiera się wyłącznie na Biblii. Sęk w tym, że ludzie ci po pierwsze: nie zgadzają się ze sobą, po drugie: dokonują cudów aby pogodzić ze swoją doktryną te fragmenty Pisma Świętego, które do niej nie pasują.

Ponieważ żadne proroctwo Pisma nie jest dla prywatnego wyjaśnienia (2 Piotra 1,20), a także:

Dlatego, umiłowani, oczekując tego, starajcie się, aby /On/ was zastał bez plamy i skazy - w pokoju, a cierpliwość Pana naszego uważajcie za zbawienną, jak to również umiłowany nasz brat Paweł według danej mu mądrości napisał do was, jak również we wszystkich listach, w których mówi o tym. Są w nich trudne do zrozumienia pewne sprawy, które ludzie niedouczeni i mało utwierdzeni opacznie tłumaczą, tak samo jak i inne Pisma, na własną swoją zgubę. Wy zatem, umiłowani, wiedząc o tym wcześniej, strzeżcie się, abyście dając się uwieść błędom tych, którzy nie szanują praw Bożych, własnej stałości nie doprowadzili do upadku. Wzrastajcie zaś w łasce i poznaniu Pana naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa! Jemu chwała zarówno teraz, jak i do dnia wieczności! Amen. (2 Piotra 3,14-18).

o Zbawieniu - część 12

Kto nie wejdzie do Królestwa Niebieskiego?

Bądźcie więc naśladowcami Boga, jako dzieci umiłowane, i postępujcie drogą miłości, bo i Chrystus was umiłował i samego siebie wydał za nas w ofierze i dani na wdzięczną wonność Bogu. O nierządzie zaś i wszelkiej nieczystości albo chciwości niechaj nawet mowy nie będzie wśród was, jak przystoi świętym, ani o tym, co haniebne, ani o niedorzecznym gadaniu lub nieprzyzwoitych żartach, bo to wszystko jest niestosowne. Raczej winno być wdzięczne usposobienie. O tym bowiem bądźcie przekonani, że żaden rozpustnik ani nieczysty, ani chciwiec - to jest bałwochwalca - nie ma dziedzictwa w królestwie Chrystusa i Boga. Niechaj was nikt nie zwodzi próżnymi słowami, bo przez te [grzechy] nadchodzi gniew Boży na buntowników. Nie miejcie więc z nimi nic wspólnego! Niegdyś bowiem byliście ciemnością, lecz teraz jesteście światłością w Panu: postępujcie jak dzieci światłości! Owocem bowiem światłości jest wszelka prawość i sprawiedliwość, i prawda. Badajcie, co jest miłe Panu.(Efezjan 5,1-10)

Jeśli bowiem dobrowolnie grzeszymy po otrzymaniu pełnego poznania prawdy, to już nie ma dla nas ofiary przebłagalnej za grzechy, ale jedynie jakieś przerażające oczekiwanie sądu i żar ognia, który ma trawić przeciwników. Kto przekracza Prawo Mojżeszowe, ponosi śmierć bez miłosierdzia na podstawie [zeznania] dwóch albo trzech świadków. Pomyślcie, o ileż surowszej kary stanie się winien ten, kto by podeptał Syna Bożego i zbezcześcił krew Przymierza, przez którą został uświęcony, i obelżywie zachował się wobec Ducha łaski. Znamy przecież Tego, który powiedział: Do Mnie [należy] pomsta i Ja odpłacę. I znowu: Sam Pan będzie sądził lud swój. Straszną jest rzeczą wpaść w ręce Boga żyjącego. (Hebrajczyków 10,26-31)

What if God was one of us ?

If God had a name what would it be ?
Would you call up to his face if you were faced with him ?
and all his glory
What would you ask if you had just one question ?
Yea


Yes
Yes
God is great
Yes
Yes
God is good
Yes
Yes


What if God was one of us ?
Just a slob like some of us
Just a stranger on the bus
Trying to make his way home...


If God had a face what would it look like ?
and
Would you want to see it ?
Seeing meant that you would
have to believe
in things like heaven and in
Jesus and the Saints and
only his prophets ya'll


What if he was
I'm wondering if he was you or me
If he was one of us
I wanna know, I gotta know, I wanna know, I gotta know
If he was one of us

o Zbawieniu - część 11

Czy dobre uczynki są coś warte?

A na koniec, bracia, prosimy i zaklinamy was w Panu Jezusie: według tego, coście od nas przejęli w sprawie sposobu postępowania i podobania się Bogu - jak już postępujecie - stawajcie się coraz doskonalszymi! Wiecie przecież, jakie nakazy daliśmy wam przez Pana Jezusa. Albowiem wolą Bożą jest wasze uświęcenie: powstrzymywanie się od rozpusty, aby każdy umiał utrzymywać ciało własne w świętości i we czci, a nie w pożądliwej namiętności, jak to czynią nie znający Boga poganie. Niech nikt w tej sprawie nie wykracza i nie oszukuje brata swego, albowiem, jak wam to przedtem powiedzieliśmy, zapewniając uroczyście: Bóg jest mścicielem tego wszystkiego. Nie powołał nas Bóg do nieczystości, ale do świętości. A więc kto [to] odrzuca, nie człowieka odrzuca, lecz Boga, który przecież daje wam swego Ducha Świętego. Nie jest rzeczą konieczną, abyśmy wam pisali o miłości braterskiej, albowiem Bóg was samych naucza, abyście się wzajemnie miłowali. (1 Tesaloniczan 4,1-9)

Tak samo Boska Jego wszechmoc udzieliła nam tego wszystkiego, co się odnosi do życia i pobożności, przez poznanie Tego, który powołał nas swoją chwałą i doskonałością. Przez nie zostały nam udzielone drogocenne i największe obietnice, abyście się przez nie stali uczestnikami Boskiej natury, gdy już wyrwaliście się z zepsucia /wywołanego/ żądzą na świecie. Dlatego też właśnie wkładając całą gorliwość, dodajcie do wiary waszej cnotę, do cnoty poznanie, do poznania powściągliwość, do powściągliwości cierpliwość, do cierpliwości pobożność, do pobożności przyjaźń braterską, do przyjaźni braterskiej zaś miłość. Gdy bowiem będziecie je mieli i to w obfitości, nie uczynią was one bezczynnymi ani bezowocnymi przy poznawaniu Pana naszego Jezusa Chrystusa. Komu bowiem ich brak, jest ślepym - krótkowidzem, i zapomniał o oczyszczeniu z dawnych swoich grzechów. Dlatego bardziej jeszcze, bracia, starajcie się umocnić wasze powołanie i wybór! To bowiem czyniąc nie upadniecie nigdy. W ten sposób szeroko będzie wam otworzone wejście do wiecznego królestwa Pana naszego i Zbawcy, Jezusa Chrystusa. (2 Piotra 1,3-11)

Starajcie się o pokój ze wszystkimi i o uświęcenie, bez którego nikt nie zobaczy Pana. Baczcie, aby nikt nie pozbawił się łaski Bożej, aby jakiś korzeń gorzki, który rośnie w górę, nie spowodował zamieszania, a przez to nie skalali się inni, i aby się nie znalazł jakiś rozpustnik i bezbożnik, jak Ezaw, który za jedną potrawę sprzedał swoje pierworodztwo. A wiecie, że później, gdy chciał otrzymać błogosławieństwo, został odrzucony, nie znalazł bowiem miejsca na nawrócenie, choć go szukał ze łzami. (Hebrajczyków 12,14-17)

o Zbawieniu - część 10

Czy można stracić Bożą łaskę?

Starajcie się o pokój ze wszystkimi i o uświęcenie, bez którego nikt nie zobaczy Pana. Baczcie, aby nikt nie pozbawił się łaski Bożej, aby jakiś korzeń gorzki, który rośnie w górę, nie spowodował zamieszania, a przez to nie skalali się inni, i aby się nie znalazł jakiś rozpustnik i bezbożnik, jak Ezaw, który za jedną potrawę sprzedał swoje pierworodztwo. A wiecie, że później, gdy chciał otrzymać błogosławieństwo, został odrzucony, nie znalazł bowiem miejsca na nawrócenie, choć go szukał ze łzami. (Hebrajczyków 12,14-17)

o Zbawieniu - część 9

Czy wierzący będą sądzeni?

Niektórzy twierdzą, na podstawie niektórych fragmentów Biblii, że wierzący w Chrystusa nie będą przez Niego sądzeni (Rzymian 8,1). Jak należy rozumieć te, i podobne wersety? Otóż wiara bez uczynków jest martwa (Jakuba 2,26), i dlatego ten, kto naprawdę wierzy będzie unikał grzechu i spełniał dobre uczynki. Dlatego też osoba naprawdę wierząca (czyli stosująca swą wiarę w życiu codziennym) nie będzie potępiona. Jednak przed sądem Chrystusa staniemy wszyscy:

Mamy jednak nadzieję... i chcielibyśmy raczej opuścić nasze ciało i stanąć w obliczu Pana. Dlatego też staramy się Jemu podobać czy to gdy z Nim, czy gdy z daleka od Niego jesteśmy. Wszyscy bowiem musimy stanąć przed trybunałem Chrystusa, aby każdy otrzymał zapłatę za uczynki dokonane w ciele, złe lub dobre. (2 Koryntian 5,8-10)

A jak postanowione ludziom raz umrzeć, a potem sąd, tak Chrystus raz jeden był ofiarowany dla zgładzenia grzechów wielu, drugi raz ukaże się nie w związku z grzechem, lecz dla zbawienia tych, którzy Go oczekują. (Hebrajczyków 9,27-28)

o Zbawieniu - część 8

Wiara bez uczynków?

Jaki z tego pożytek, bracia moi, skoro ktoś będzie utrzymywał, że wierzy, a nie będzie spełniał uczynków? Czy /sama/ wiara zdoła go zbawić? Jeśli na przykład brat lub siostra nie mają odzienia lub brak im codziennego chleba, a ktoś z was powie im: Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i najedzcie do syta! - a nie dacie im tego, czego koniecznie potrzebują dla ciała - to na co się to przyda? Tak też i wiara, jeśli nie byłaby połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie. Ale może ktoś powiedzieć: Ty masz wiarę, a ja spełniam uczynki. Pokaż mi wiarę swoją bez uczynków, to ja ci pokażę wiarę ze swoich uczynków. Wierzysz, że jest jeden Bóg? Słusznie czynisz - lecz także i złe duchy wierzą i drżą. Chcesz zaś zrozumieć, nierozumny człowieku, że wiara bez uczynków jest bezowocna? Czy Abraham, ojciec nasz, nie z powodu uczynków został usprawiedliwiony, kiedy złożył syna Izaaka na ołtarzu ofiarnym? Widzisz, że wiara współdziała z jego uczynkami i przez uczynki stała się doskonała. I tak wypełniło się Pismo, które mówi: Uwierzył przeto Abraham Bogu i poczytano mu to za sprawiedliwość, i został nazwany przyjacielem Boga. Widzicie, że człowiek dostępuje usprawiedliwienia na podstawie uczynków, a nie samej tylko wiary.Tak jak ciało bez ducha jest martwe, tak też jest martwa wiara bez uczynków. (Jakuba 2,14-26) Podobnie też nierządnica Rachab, która przyjęła wysłanników i inną drogą odprawiła ich, czy nie dostąpiła usprawiedliwienia za swoje uczynki?