Mt 8, 23-27

Mt 8, 23-27

(23) Gdy wszedł do łodzi, poszli za Nim Jego uczniowie.

(24) Nagle zerwała się gwałtowna burza na jeziorze, tak że fale zalewały łódź; On zaś spał.

(25) Wtedy przystąpili do Niego i obudzili Go, mówiąc: Panie, ratuj, giniemy!

(26) A On im rzekł: Czemu bojaźliwi jesteście, małej wiary? Potem wstał, rozkazał wichrom i jezioru, i nastała głęboka cisza.

(27) A ludzie pytali zdumieni: Kimże On jest, że nawet wichry i jezioro są Mu posłuszne?

- Bardzo ważne są INTENCJE twoich działań;

- Kiedy działasz razem z Panem Bogiem, to tak naprawdę (po ludzku patrząc) nic się w tych działaniach nie zmienia; chodzi o to,

żebyś powierzał wszystko Bogu, żebyś oddawał wszystko Jemu, aby to prowadził.

- Warto też zwrócić uwagę w tym fragmencie na ZDZIWIENIE:

a) oddajesz jakąś sytuację Panu Bogu, a potem z radością obserwujesz jak wszystko się układa i dziękujesz Bogu za to, że wysłuchał cię i za to, że możesz widzieć Jego odpowiedź;
b) jeśli żyjesz z Bogiem, to wiesz, że On zna twoje potrzeby i dobrze wie co tobie zapewnić - zatem możesz mieć pewność, że Bóg się tobą opiekuje;

zatem nawet jeśli nie oddasz Mu w modlitwie jakiegoś wydarzenia, to również możesz widzieć (nawet po jakimś czasie), jak wypełnił się Boży plan;

możesz zdać sobie sprawę z tego, że to nie twoje wybory, ale prowadzenie Pana Boga doprowadziło cię do jakiegoś rozwiązania;

Pan Bóg działa tak czy tak. Pytanie tylko, czy Mu na to pozwalasz, czy zatrzaskujesz Mu każdą furtkę przed nosem ???

Mt 8, 18-22

Mt 8, 18-22

(18) Gdy Jezus zobaczył tłum dokoła siebie, kazał odpłynąć na drugą stronę.

(19) Wtem przystąpił pewien uczony w Piśmie i rzekł do Niego: Nauczycielu, pójdę za Tobą, dokądkolwiek się udasz .

(20) Jezus mu odpowiedział: Lisy mają nory i ptaki powietrzne - gniazda, lecz Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł oprzeć.

(21) Ktoś inny spośród uczniów rzekł do Niego: Panie, pozwól mi najpierw pójść i pogrzebać mojego ojca!

(22) Lecz Jezus mu odpowiedział: Pójdź za Mną, a zostaw umarłym grzebanie ich umarłych!

- Jezusowi chodzi o to, żebyś nie skupiał się na czysto ludzkich obowiązkach, ale zawsze szukał w wypełnianiu ich odniesienia do Niego i Jego woli względem nciebie, dlatego mówi: "zostaw umarłym grzebanie ich umarłych";

- "Pójdź za mną !" - nie ma nic ważniejszego w twoim życiu, jak pójście za Bogiem; to jest pierwszorzędna sprawa dla ciebie (a przynajmniej powinna być); Nie ma w życiu chrześcijanina NIC ważniejszego.

- Oddawaj Bogu każdą sytuację, w jakiej się znajdujesz i pytaj Go gdzie chce, byś był ? Co chce byś w związku z tym uczynił ?
Powierzaj wszystko Bogu z UFNOŚCIĄ, a On czasem będzie jasno dawał ci rozpoznać Jego wolę, a czasem pozostanie ona dla ciebie ukryta,

ale musisz z wiarą i ufnością podejmować działania, wierząc, że Bóg opiekuje się tobą ZAWSZE.
- Zostaw to, co ludzkie; Idź na Bogiem; Módl się, rozmawiaj z Nim i proś o Ducha Świetego dla rozeznania woli Boga w twoim życiu.

Zmartwychwstanie !

1. Resurrexit, alleluja!

Zmartwychwstał, alleluja!

To radosne orędzie paschalne,

które rozległo się z mocą

tej nocy podczas Wigilii,

również w tym roku umacnia naszą nadzieję.

«Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?

Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał» (Łk 24, 5-6).

Tymi słowami Anioł dodaje otuchy niewiastom

przybyłym do grobu.

Te słowa liturgia paschalna powtarza także nam,

ludziom trzeciego tysiąclecia:

Chrystus zmartwychwstał!

Chrystus żyje pośród nas!

Odtąd Jego imię brzmi: «Żyjący»,

śmierć nad Nim nie ma już

żadnej władzy (por. Rz 6, 9).

2. Resurrexit! Ty, Odkupicielu człowieka,

powstajesz dziś z grobu zwycięski,

aby również nam,

niepokojonym przez mroki licznych zagrożeń,

ofiarować Twoje życzenie radości i pokoju.

Do Ciebie, o Chryste,

nasze życie i nasz przewodniku,

niech się zwróci każdy,

kogo dręczy pokusa zniechęcenia i rozpaczy,

aby usłyszeć przesłanie nadziei,

która nie zawodzi.

W tym dniu Twego zwycięstwa nad śmiercią,

niech ludzkość odnajdzie

w Tobie, o Panie, odwagę,

aby solidarnie stawić czoło tylu przejawom zła,

które ją dręczy.

Niech znajdzie zwłaszcza siłę,

by przeciwstawić się nieludzkiemu,

niestety coraz bardziej się szerzącemu

zjawisku terroryzmu,

który gardzi życiem i sprawia,

że w codzienność rzesz ludzi

uczciwie pracujących i pragnących pokoju

zakrada się niepokój i niepewność.

Niech Twoja mądrość oświeci ludzi dobrej woli,

którzy słusznie przeciwstawiają się tej pladze.

3. Niech działania instytucji

krajowych i międzynarodowych

przyspieszą pokonywanie obecnych trudności

i ułatwią zdążanie

ku bardziej uporządkowanej i pokojowej

organizacji świata.

Niech utwierdzą się i umocnią

działania odpowiedzialnych

za odpowiednie zaradzenie trwałym konfliktom,

znaczącym krwią niektóre regiony Afryki,

Irak i Ziemię Świętą.

O Ty, pierworodny pośród wielu braci,

spraw, aby wszyscy,

którzy uważają się za dzieci Abrahama,

odkryli na nowo braterstwo,

które ich jednoczy i nakłania,

by szukali możliwości współdziałania i pokoju.

4. Posłuchajcie wszyscy,

którym leży na sercu przyszłość człowieka!

Posłuchajcie ludzie dobrej woli!

Pokusa zemsty

niech ustąpi odwadze przebaczenia;

niech kultura życia i miłości

obróci wniwecz logikę śmierci;

niech powróci ufność,

aby dać wytchnienie narodom.

Jeżeli nasza przyszłość jest jedna,

zadaniem i obowiązkiem wszystkich

jest budować ją

z cierpliwą i przykładną dalekowzrocznością.

5. «Panie, do kogóż pójdziemy?

Ty, który pokonałeś śmierć, jedynie Ty

masz słowa życia wiecznego» (J 6, 68).

Do Ciebie zanosimy z ufnością naszą modlitwę,

prosząc o pocieszenie

dla rodzin tak licznych ofiar przemocy.

Pomóż nam niestrudzenie pracować,

aby nastał świat bardziej sprawiedliwy i solidarny,

któremu Ty dałeś początek zmartwychwstając.

W wypełnianiu tego zadania towarzyszy nam

Ta, która uwierzyła, że spełnią się słowa

powiedziane od Pana (por. Łk 1, 45).

Błogosławiona jesteś, Maryjo,

milczący świadku Paschy!

Ty, o Matko Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego,

która w godzinie cierpienia i śmierci

zachowałaś płomień nadziei,

naucz i nas,

jak pośród sprzeczności upływającego czasu

stawać się przekonującymi i radosnymi świadkami

wiecznotrwałego orędzia życia i miłości,

jakie niesie światu

zmartwychwstały Odkupiciel.

(JP II, 2004)

o Zbawieniu - część 13

Kto ma rację?

Pamiętaj! Wielu jest ludzi, którzy twierdzą, że ich wiara opiera się wyłącznie na Biblii. Sęk w tym, że ludzie ci po pierwsze: nie zgadzają się ze sobą, po drugie: dokonują cudów aby pogodzić ze swoją doktryną te fragmenty Pisma Świętego, które do niej nie pasują.

Ponieważ żadne proroctwo Pisma nie jest dla prywatnego wyjaśnienia (2 Piotra 1,20), a także:

Dlatego, umiłowani, oczekując tego, starajcie się, aby /On/ was zastał bez plamy i skazy - w pokoju, a cierpliwość Pana naszego uważajcie za zbawienną, jak to również umiłowany nasz brat Paweł według danej mu mądrości napisał do was, jak również we wszystkich listach, w których mówi o tym. Są w nich trudne do zrozumienia pewne sprawy, które ludzie niedouczeni i mało utwierdzeni opacznie tłumaczą, tak samo jak i inne Pisma, na własną swoją zgubę. Wy zatem, umiłowani, wiedząc o tym wcześniej, strzeżcie się, abyście dając się uwieść błędom tych, którzy nie szanują praw Bożych, własnej stałości nie doprowadzili do upadku. Wzrastajcie zaś w łasce i poznaniu Pana naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa! Jemu chwała zarówno teraz, jak i do dnia wieczności! Amen. (2 Piotra 3,14-18).

o Zbawieniu - część 12

Kto nie wejdzie do Królestwa Niebieskiego?

Bądźcie więc naśladowcami Boga, jako dzieci umiłowane, i postępujcie drogą miłości, bo i Chrystus was umiłował i samego siebie wydał za nas w ofierze i dani na wdzięczną wonność Bogu. O nierządzie zaś i wszelkiej nieczystości albo chciwości niechaj nawet mowy nie będzie wśród was, jak przystoi świętym, ani o tym, co haniebne, ani o niedorzecznym gadaniu lub nieprzyzwoitych żartach, bo to wszystko jest niestosowne. Raczej winno być wdzięczne usposobienie. O tym bowiem bądźcie przekonani, że żaden rozpustnik ani nieczysty, ani chciwiec - to jest bałwochwalca - nie ma dziedzictwa w królestwie Chrystusa i Boga. Niechaj was nikt nie zwodzi próżnymi słowami, bo przez te [grzechy] nadchodzi gniew Boży na buntowników. Nie miejcie więc z nimi nic wspólnego! Niegdyś bowiem byliście ciemnością, lecz teraz jesteście światłością w Panu: postępujcie jak dzieci światłości! Owocem bowiem światłości jest wszelka prawość i sprawiedliwość, i prawda. Badajcie, co jest miłe Panu.(Efezjan 5,1-10)

Jeśli bowiem dobrowolnie grzeszymy po otrzymaniu pełnego poznania prawdy, to już nie ma dla nas ofiary przebłagalnej za grzechy, ale jedynie jakieś przerażające oczekiwanie sądu i żar ognia, który ma trawić przeciwników. Kto przekracza Prawo Mojżeszowe, ponosi śmierć bez miłosierdzia na podstawie [zeznania] dwóch albo trzech świadków. Pomyślcie, o ileż surowszej kary stanie się winien ten, kto by podeptał Syna Bożego i zbezcześcił krew Przymierza, przez którą został uświęcony, i obelżywie zachował się wobec Ducha łaski. Znamy przecież Tego, który powiedział: Do Mnie [należy] pomsta i Ja odpłacę. I znowu: Sam Pan będzie sądził lud swój. Straszną jest rzeczą wpaść w ręce Boga żyjącego. (Hebrajczyków 10,26-31)